Bilirsin

Duygular tepeliyor anılarımı,
Hayat yüzsüz!
Gençliğim yorgun!
Yalnız sen bilirsin ağrıyan yanlarımı,
Başıma bela olan sabahlarımı,
Sevmek ne zormuş Eylül!
Her gün bin acı yapışıyor yakama,
Kahrediyorum olmuyor,
Yok sayıyorum o saymıyor
Seviyorum olmuyor
Zaman sormuyor,şiir yoruyor,
Sen de bilirsin!
Herşey oluyor ama sensiz olmuyor...

Sigara

Dostummusun, düşmanımmı?
Şiirlerime ilham,hayatıma mezesin,
Gönlümde aşıyan bir ıssızlık!
Yüreğimde çaglayan,
Beni kahreden tütün
Annemmisin, babammı?
Sen,sen ne lanet şeysin....

Belamı oldu?

Bitmeyen yollar,çıkmayn sokaklar
Başına belamı oldu?
Bunalım ve arkası kesilmeyen hüsranlar
Bahtına sevgilimi oldu?

Hani umtuların?
Herkesden kıskandığın hayallerin
Nerde dokunamadığın gecelerin?
Bu şehir başına belamı oldu?

Bir şeyler var anlam veremediğim
Manasını bulup da çözemediğim
Ara sıraların ara sıra olduğu
Ara sıra diye bir şey
Kelimelerin büyüsün de büyümek
Kaybolmak vezinlerin arasın da
Eyvah diye bir şey
Elveda diye bir şey
Göklerin genişliğin de meçhul olmak!
Bir şey bir şey ki meçhul diye bir şey
Ara sıra yaşamak

 

Silahlı kuvvetlerde görev yaptığım 30 yıllık süreçte yaşadığım ilginç bir olayda bir orgeneralimizin diş tadavisi hatırasıydı.
Paşamızın dişini dişhekimi arkadaşımız tedavi etti. Tedavi bittikten sonra arkadaşımız esas duruşa geçip ‘Başka çekilmesini emrettiğiniz dişiniz var mı komutanım’ demişti.
 
O tarihlerde gülüp geçtiğimiz bu olayın, aslında TSK’daki bozuk sistemin bir işareti olduğunu sonradan anladık.
 
TSK’da öyle bir sistem kurulmuş ki bu sistem dünyada başka hiç bir orduda olmayacak kadar ‘Komutancı’ olmayı gerektiriyor. Askeri hâkimler arasında ‘Komutancı’ olan hâkim albaylar kolayca paşa olur. Askeri doktorlar arasında ‘Komutancı’ olan tabip albaylar kolayca paşa olur.
 
Kor ve üzeri bir generalin küçük bir ricası yasaları aşmak ve yasalara rağmen risk almak için yeterli idi. Bunu yapan subay cesur olarak nitelenirdi. Bu cesur fedakârlıklar da bir şekilde terfi sisteminde karşılığını bulurdu.