Fatih Bayhan 

Masamda Anadolu’nun bir çok vilayetinde gerçekleşen İsrail’i tel’in mitinglerinden haber var. İlgi müthiş… En ilgi çekeniyse CHP’nin İstanbul’da yaptığı tel’in mitinginde getirilen tekbirler… 

Olayın siyasal ya da magazinsel malzemelerini bir kenara bırakıyorum.  ABD, Belçika, Almanya, Norveç ve sayamadığımız bir çok ülkede ilginç tepkiler ve eylemlere şahit olduk…Duyarlılığa hayran kalmamak elde değil…

Lakin tüm bunlara asıl duyarlı olması beklenen İsrail’den tek taraflı ateşkes olsa da ciddi manada ses yok. 18 gün süren savaşın bilançosu çok ağır. Ölülerin sayısı bini aşmış, yaralılar binlerce… Hâlâ enkazdan cesetler çıkıyor.

Yüreğimizin sızlamaması mümkün değil. Hele Osmanlı gibi bir mirasın devamı olan milletin bigane kalması, görmezden gelmesi konuşulamaz bile.

İbrahim Kahveci

Bugün kendimize bir soru sormamız gerekiyor: Türkiye neden IMF'nin kucağında? Bizim gerçekten IMF'e ihtiyacımız var mı?

Yakın zamana bakıyoruz ki hükümet IMF ile yeni bir anlaşmada pek istekli değildi. Anlaşmanın bitiminden sonra değişik tercihler gündeme gelirken "yola yalnız devam" tercihi de şıklar arasında öne çıkıyordu.

İlerleyen günlerde gittikçe IMF ihtiyacı bize dikte ettirilmeye çalışıldı. Küresel krizin yoğunluğundaki artışla birlikte sanki bizim de IMF anlaşması yapmamız zaruri hale gelmişti! Zora düşen ülkeler IMF ile anlaşmalar yaparken Türkiye'nin de tek seçeneği sanki IMF olmuştu!

İşte bu noktada hükümet tarafından da IMF seçeneği daha fazla gündeme alınmaya başlandı. Geçen yılın ikinci yarısında artık IMF ile yola devam edileceği kabullenilmiş, ama ne şekilde olacağı sanki tartışılıyordu. İhtiyari mi, yoksa zorunlu mu devam edecektik?

The Happiness Crisis of Global Capitalisme

Furkan Aydıner / Köprü

Dr., Florida Üniversitesi, ABD

Avrupa'da birkaç asır önce başlayan kapitalist ekonomik sistem, 20. yüzyılın sonlarında rakip olma iddiasını kaybeden sosyalizmin yenilgisiyle küresel dünyanın hakim sistemi haline geldi. Feodal toplumların sınırlı üretim imkanlarını, sanayi, iletişim ve bilişim devrimleriyle olağanüstü derecede genişleten kapitalist sistem, insanlığa tarihte eşine rastlanmamış bir üretim ve tüketim imkanı sunuyor. Bu imkanların dağılımındaki büyük adaletsizliğe rağmen, kapitalist sistemin günümüz dünya insanını, önceki asırlarda yaşayanlara kıyasla, daha iyi ekonomik koşullara kavuşturduğu inkar edilemez. Gelişmiş kapitalist ülkelerdeki ekonomik göstergeler, kapitalist sistemin ekonomik başarısının delilidir. Ancak bu ülkelerde ekonomik refahla birlikte, streslerin, intiharların ve bunalımların artması, kapitalist sistemin insanlığa gerçek mutluluğu getirme noktasında bir kriz eşiğinde olduğunu gösteriyor.

İbrahim KARAGÜL

Bir hata yapılıyor… Günlerdir Türk medyasındaki ekonomik kriz yorumlarını izliyorum. Ekonomistlerin dışında, krize ilişkin yazanların ortak hatası, bugünkü felaketi George Bush yönetiminin yanlış politikalarıyla algılamaları. Bu çok ciddi bir hata!

ABD'nin sekiz yıldır dünya genelinde estirdiği fırtınaları sadece bu yönetimin beceriksizliğine bağlamak, bununla sınırlı tutmak konu hakkında hiç bir şey bilmiyor olmak demektir. Tabii Kasım'daki seçimleri Demokratlar kazanırsa her şeyin değişeceğine, düzeleceğine inanmak da öyle. Neoconlar ve Bush yönetimi hakkında birkaç süslü, abartılı cümle söyleyerek kriz yorumları yapmak kafa karıştırmaktan öte hiçbir anlam ifade etmeyecektir. Çünkü dünyanın tartıştığı durumla bu köşelerde yazılanlar arasında hiçbir benzerlik yok.